Piotryseusztrasy i przewodniki motocyklowe

← Epickie drogi motocyklowe

Linia: ślad z OpenRouteService (wariant bez autostrad), dane © OpenStreetMap contributors – przed jazdą sprawdź go w nawigacji.

Epicka droga motocyklowa · Włochy

Wybrzeże Gallury: Castelsardo – Isola Rossa – Santa Teresa – Palau (SP90 i SS133bis)

Wybrzeże Gallury: Castelsardo – Isola Rossa – Santa Teresa – Palau (SP90 i SS133bis)
Fot. Basilicofresco, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons
DrogiSP90, SS134, SS133bis
Długośćok. 104 km, z tego ok. 79 km Castelsardo – Santa Teresa i ok. 25 km Santa Teresa – Palau (OSRM, szacunkowo)
Charakterwybrzeże
Sezonprzez cały rok; w lipcu i sierpniu tłok koło Santa Teresy i Palau, najlepiej w maju, czerwcu i wrześniu
Skałytrachity w Anglonie, czerwone porfiry i granity w Gallurze
WieżeIsola Rossa (ok. 1595 r.), Vignola, Longonsardo w Santa Teresie
Santa Teresazałożona 12 sierpnia 1808 r. dekretem Wiktora Emanuela I
Dalejprom z Palau na La Maddalenę, ok. 20 minut [do sprawdzenia]
GPXślad drogi (OpenRouteService, sprawdź w nawigacji)

O drodze

Droga biegnie wzdłuż północnego wybrzeża Sardynii, od zatoki Asinara do Cieśniny Bonifacio. Zaczyna się w Castelsardo, miasteczku na trachitowej skale nad morzem. Według tradycji genueński ród Dorii założył tu zamek w 1102 r. (wykopaliska wskazują raczej na drugą połowę XIII w.) i nazwał go Castelgenovese. Za Aragończyków miasto było Castellaragonese, a obecne imię nadali mu Sabaudowie w 1767 r. W zamku działa muzeum plecionkarstwa śródziemnomorskiego, a na uliczkach starszego miasta wciąż plecie się kosze z karłowatej palmy. Za Valledorią, przy ujściu Coghinas, droga SP90 wchodzi w Gallurę i robi się coraz bardziej skalista.

Isola Rossa to dawna przystań chroniona hiszpańską wieżą z ok. 1595 r., nazwana od czerwonawej wysepki ok. 500 m od brzegu. Pod koniec XIX w. ładowano tu na statki węgiel drzewny z interioru; osadę założyli rybacy z Ponzy łowiący langusty i koral, węglarze z Toskanii, marynarze z Genui i pasterze z okolicy. Dalej ciągnie się Costa Paradiso: czerwone porfiry i granity wyrzeźbione przez wiatr i morze w kopuły, nisze i dziurawe głazy (tafoni). Osiedle wakacyjne powstało tu pod koniec lat 60. XX w., wiele domów zaprojektował architekt Alberto Ponis, dopasowując je do skał i do tradycyjnych gospodarstw gallurskich (stazzi). Gmina Aglientu ma 32 km wybrzeża, z czego 22 km to plaże, m.in. Rena Majore i Vignola z kolejną wieżą strażniczą.

Santa Teresa Gallura powstała 12 sierpnia 1808 r. na rozkaz króla Wiktora Emanuela I, który sam narysował prostokątną siatkę ulic i nazwał miasto na cześć żony, Marii Teresy. W starożytności był tu port Longonsardo, z którego wożono do Rzymu granit z pobliskiego Capo Testa. Z tarasów nad miastem widać przez Cieśninę Bonifacio klify Korsyki. Droga SS133bis prowadzi stąd na wschód do Palau, nad którym stoi Roccia dell'Orso, granitowa skała w kształcie niedźwiedzia, znak dla żeglarzy już w starożytności. Z Palau krótki prom przewozi na La Maddalenę. W 1793 r. marynarze z wyspy i sardyńscy pasterze odparli tu atak, w którym brał udział młody Napoleon Bonaparte. Na samej wyspie i przez most na Caprerę prowadzą widokowe drogi SP53, SP114 i SP91, wokół wyspy i do domu Garibaldiego.

Na drodze

Praktycznie

Źródła (7)

it.wikipedia.org/wiki/Castelsardo, it.wikipedia.org/wiki/Isola_Rossa_(Trinità_d'..., it.wikipedia.org/wiki/Trinità_d'Agultu_e_Vignola, it.wikipedia.org/wiki/Aglientu, it.wikipedia.org/wiki/Santa_Teresa_Gallura, it.wikipedia.org/wiki/Palau_(Italia), commons.wikimedia.org/wiki/File:Isola_Rossa_v...

Regiony: Sardegna / Sardigna (Sardynia).

Plik drogi w repozytorium