Arcu Correboi (po włosku Passo di Correboi, 1246 m) to najwyższa przełęcz drogowa Sardynii. Leży w masywie Gennargentu, na granicy Barbagii i Ogliastry i na wododziale między dorzeczem Tirso, płynącej na zachód, a Flumendosy, płynącej na wschód. Nazwa w sardyńskim znaczy „róg wołu”. Przez wieki przechodziły tu stada w czasie sezonowych wędrówek pasterzy i o tym śpiewa piosenka „Correboi” Giuseppe Masii z 1993 r. Przez przełęcz prowadziła droga krajowa SS389 z Nuoro do Lanusei. 7 marca 1997 r. jej środkowy odcinek zdegradowano, a ruch przejęła nowa, prosta SS389var, która pokonuje grzbiet tunelem. Stara droga przeszła pod prowincję: od Fonni to SP69 przez Passo Caravai (1118 m), a za przełęczą tzw. SP ex SS389. Dziś jeżdżą nią prawie tylko pasterze, rowerzyści i motocykliści. Na szczycie stoi niewielka figura Madonny, a nieopodal są ślady dawnej kopalni Correboi.

Droga zaczyna się w Nuoro, mieście Grazii Deleddy, i przez Mamoiadę wjeżdża w serce Barbagii. Mamoiada słynie z mamuthones, przebierańców w czarnych drewnianych maskach i owczych skórach, obwieszonych dziesiątkami krowich dzwonków. Wychodzą na ulice w noc ognisk ku czci św. Antoniego Opata (16–17 stycznia) i w karnawale. Fonni, położone na ok. 1000 m na północnych stokach Gennargentu, jest najwyżej położoną gminą wyspy, z wyciągami narciarskimi na Bruncu Spina i Monte Spada (1595 m). W 1821 r. pasterze z Fonni zbuntowali się przeciw edyktowi o grodzeniu ziemi (Editto delle chiudende), który odbierał im wspólne pastwiska. Na północ od drogi leży płaskowyż Pratobello. W czerwcu 1969 r. mieszkańcy pobliskiego Orgosolo pokojowo zajęli tu pastwiska, żeby nie dopuścić do ćwiczeń wojska na planowanym poligonie, i poligonu nigdy nie zbudowano.

Za przełęczą droga schodzi na płaskowyż Villanova Strisaili (ok. 850 m) z pierwotnymi lasami dębu ostrolistnego i bezszypułkowego nad sztucznym jeziorem Alto Flumendosa. Kończy się w Villagrande Strisaili. Ta wieś ma najwyższy na świecie udział stulatków w stosunku do liczby urodzeń: od końca II wojny światowej do 2011 r. setki dożyło tu 32 mieszkańców. Ogliastra jest dlatego jedną z tzw. niebieskich stref długowieczności.