Tesalia to wielka równina w środku Grecji, zamknięta ze wszystkich stron górami: Pindosem na zachodzie, Otrysem na południu, Pelionem i Ossą (Kisawosem) od morza i Olimpem na północnym wschodzie. Przecina ją Pinios, który po 205 km przebija się do Morza Egejskiego jedyną szeroką bramą, doliną Tempe między Olimpem a Ossą, i uchodzi koło Stomio. Równina, najrozleglejsza w Grecji, była przez wieki spichlerzem kraju, a latem należy do jego najgorętszych miejsc: w Larisie średnie lipcowe maksimum to ok. 34 °C, a rekordy przekraczają 45 °C. Opis obejmuje region administracyjny ze stolicą w Larisie; trasa przecina jego wschodnią część, od Almyros przez jezioro Karla i podnóże Kisawosu do Tempe.

Tu zaczyna się europejskie rolnictwo: osady kultury Sesklo (ok. 7500–4400 p.n.e.) pod Wolos uchodzą za najstarsze znane wsie neolityczne Europy, a sąsiednie Dimini dało nazwę następnej kulturze. Z Jolkos, na miejscu dzisiejszego Wolos, wypłynęli według mitu Argonauci Jazona, na Pelionie mieszkał centaur Chiron, wychowawca Achillesa, a Lapitowie z doliny Piniosu stoczyli na weselu Pejritoosa bitwę z centaurami, którą wyrzeźbiono na metopach Partenonu. Równina karmiła konie: Jazon z Fer (dziś Welestino), który ok. 374 p.n.e. zjednoczył Tesalię, liczył u Ksenofonta, że kraj wystawi 6000 jeźdźców. Jazda tesalska walczyła potem w armiach Filipa II i Aleksandra, a Filip został dożywotnim archontem Tesalii po zwycięstwie na Polu Krokusowym (353 albo 352 p.n.e.), które najczęściej umieszcza się na równinie koło Almyros.

Turcy zajęli Tesalię ok. 1393 r. i trzymali ją prawie 500 lat. Pod ich władzą wieś Ambelakia nad Tempe stała się ośrodkiem przemysłu: w 1778 r. jej farbiarze założyli „Wspólną Kompanię”, która barwiła przędzę bawełnianą na szkarłat korzeniem marzanny i sprzedawała ją do Austrii i Niemiec, aż do rozwiązania w 1812 r. W Welestino urodził się w 1757 r. Rigas Fereos, poeta i spiskowiec, autor pieśni „Thurios”, którego Austriacy wydali Turkom i który zginął w Belgradzie 24 czerwca 1798 r. Grecja dostała Tesalię dopiero na mocy konwencji konstantynopolitańskiej z 2 lipca 1881 r. Ziemia należała wtedy do obszarników: w 1881 r. ok. 460 z 658 wsi było czyflikami. 6 marca 1910 r. (według kalendarza juliańskiego) chłopi jadący na wiec do Larisy starli się z wojskiem na stacjach Kileler i Tsular; zginęło co najmniej czterech. Ziemię rozdzielono dopiero po 1917 r., głównie przy osiedlaniu uchodźców z Azji Mniejszej po 1922 r.

Na równinie żyją Karagunidzi, greccy rolnicy z okolic Karditsy, Trikali i Farsalos, których kobiety noszą stroje w głębokich czerwieniach. W górach na zachodzie i w części wsi wokół Larisy i Welestino mieszkają Arumuni (Wołosi), mówiący językiem bliskim rumuńskiemu. Tesalia żyje z rolnictwa (ok. 15% greckiej produkcji rolnej): bawełny, pszenicy i jabłek z Agii pod Kisawosem, a także z portu w Wolos, trzeciego portu towarowego Grecji, i hut nad Zatoką Pagasycką. We wrześniu 2023 r. burza Daniel przyniosła ulewy rekordowe dla Grecji: woda zalała ok. 700–1150 km² równiny (zależnie od pomiaru), zginęło 17 osób, a w dawnej niecce jeziora Karla stanęło jezioro większe niż odtworzony w 2018 r. zbiornik. Region traci mieszkańców: w latach 2011–2021 ubyło ich 6%.